Hydrogamia

Posted on October 29th, 2007 in Uncategorized by admin

Hydrogamia, wodopylność – zapylenie kwiatów za pomocą wody. Występuje u niektórych roślin związanych ze środowiskiem wodnym, których kwiaty wykształcają się pod wodą, jak np. u zamętnicy (Zannichellia), |rogatka (Ceratophyllum), jezierzy (Najas), zostery (Zostera) i in. Może być podwodne, lub nawodne.

W kwiatach przystosowanych do zapylenia podwodnego (np. u rogatka), pylniki mają uproszczoną budowę, a ich pyłek jest cięższy od wody. Kwiaty są szeroko rozchylone, a znamię słupka jest lejkowate, by łatwiej wychwycić pyłek. W kwiatach zapylanych nad wodą kwiaty żeńskie znajdują się na powierzchni wody. Ziarna pyłku są zwykle pozbawione warstwy chroniącej je od wyschnięcia, mają wydłużony kształt, a często zaraz po opuszczeniu pylników wytwarzają łagiewkę pyłkową. Dzięki temu mogą być łatwo unoszone przez wodę. U nurzańca (Vallisneria), który jest rośliną podwodną, kwiaty męskie natomiast odrywają się w całości od rośliny i unoszone przez wodę docierają do kwiatów żeńskich. Posiadają pęcherzyk powietrza, który unosi je na powierzchni wody. Kwiaty żeńskie po zapyleniu są wciągane do wody przez skręcającą się spiralnie łodyżkę.

  • Comments Off

Poemat dygresyjny

Posted on October 25th, 2007 in Uncategorized by admin

Poemat dygresyjny (łac. digressio - odejście od głównego tematu) - odmiana poematu epickiego powstała w epoce romantyzmu. Utwór wierszowany, narracyjny, o kompozycji otwartej, zawierający elementy liryczne, epickie oraz dyskursywne.

Szczątkowa, prosta fabuła poematu dygresyjnego jest pretekstem do licznych wypowiedzi narratora (dygresji) na tematy aktualne, związane z literaturą, sztuką, polityką, historią oraz tematy osobiste. Narrator często odchodzi od opowiadania głównej fabuły, (gdyż nie ona jest w utworze najważniejsza) na rzecz snucia refleksji natury społecznej, politycznej, artystycznej, zdawania relacji z własnych wspomnień, opisywania uwag, anegdot, rozważań, obaw, przypuszczeń. Narrator często posługuje się ironią, żartem, bywa złośliwy, subiektywny, wykazuje się zachowaniem dystansu do utworu i jego bohaterów.

Najbardziej znane poematy dygresyjne to: Don Juan Byrona , Eugeniusz Oniegin Puszkina i Beniowski Słowackiego. Po romantyzmie poemat dygresyjny nie pojawiał się w polskiej literaturze z wyjątkiem Kwiatów polskich Juliana Tuwima. Formę poematu dygresyjnego wykorzystała także Dorota Masłowska pisząc powieść Paw królowej.

Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu literatury.

Jaskier bulwkowy

Posted on October 23rd, 2007 in Uncategorized by admin

Jaskier bulwkowy (Ranunculus bulbosus) - gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. W stanie dzikim występuje w Europie.

Charakterystyka

Pokrój 
Roślina wieloletnia, do 30 cm wysokości.
Łodyga 
Pęd u nasady bezpośrednio pod powierzchnią gleby bulwkowato zgrubiały.
Liście 
Z wierzchu przylegające, a spodem odstająco owłosione.
Kwiaty 
Pojedyncze, wierzchołkowe o średnicy 2-3 cm na bruzdkowanych szypułkach. Odgięte działki kielicha przylegają zewnętrzną stroną do szypułki kwiatowej. Kwitnie od maja do sierpnia.
Owoce 
Owocostan szczeciniasty, owoce delikatnie punktowane.
Biotop 
Suche łąki i murawy nawapienne.

Roślina trująca

Ambrowiec

Posted on October 12th, 2007 in Uncategorized by admin

Ambrowiec balsamiczy (Liquidambar styraciflua) - gatunek drzewa pochodzący z Ameryki Północnej.

Pokrój
Dorasta do 45 m wysokości przy dosyć wąskiej koronie i krótkich konarach.
Kwiaty
Wiatropylne, rozdzielnopłciowe, niepozorne. Kwiaty męskieżółtawe, zebrane w gronach, kwiaty żeńskie zielonkawe, kuliste rosną na długich szypułkach. Kwitnie w maju.
Owoce
Zdrewniałe torebki zebrane w owocostany wyglądające jak kolczaste kulki na długim ogonku.
Liście
podobne do liści klonu tylko bardziej powcinane z piłkowanym brzegiem. Jesienią pięknie się przebarwiają (czerwono, a nawet fioletowo!)

Wymagania- wymaga żyznej gleby. Odznacza się niewielką mrozoodpornością.

Zastosowanie

Balsamiczna żywica ambrowców używana jest w medycynie, przemyśle kosmetycznym i spożywczym (kiedyś aromatyzowano nią gumę do żucia).

Bibliografia:

Seneta W., Dolatowski J. ‘Dendrologia’, PWN Warszawa 2000

Kozibród łąkowy

Posted on October 10th, 2007 in Uncategorized by admin

Kozibród łąkowy (Tragopogon pratensis) - gatunek rośliny dwuletniej z rodziny astrowatych.

Charakterystyka

Pokrój 
Roślina dwuletnia wysokości 30-80 cm.

Jeziora augustowskie

Posted on October 3rd, 2007 in Uncategorized by admin

Jeziora augustowskie, grupa jezior w okolicach Augustowa w województwie podlaskim w powiecie augustowskim na Równinie Augustowskiej.

Jest to określenie umowne, spotykane w części publikacji na temat regionu (głównie w przewodnikach i pracach popularnonaukowych). Nie stanowi formalnej jednostki regionalizacji fizycznogeograficznej Polski.

W skład grupy wchodzą m.in. jeziora:

  • Białe Augustowskie
  • Brożane
  • Gorczyckie
  • Kalejty
  • Kolno
  • Kruglak
  • Krzywe
  • Mikaszewo
  • Mikaszówek
  • Necko
  • Orle
  • Paniewo
  • Płaskie
  • Pobojno
  • Rospuda Augustowska
  • Sajenek
  • Sajno
  • Serwy
  • Staw Sajenek
  • Staw Studzieniczański
  • Staw Wojciech
  • Studzieniczne

Na szlaku Kanału Augustowskiego leżą jeziora: Necko, Białe Augustowskie, Studzieniczne, Staw Gorczycki, Orle, Paniewo, Krzywe, Mikaszewo, Mikaszówek.

W granicach administracyjnych Augustowa położone są jeziora: Necko, Rospuda, Białe, Studzieniczne, Sajno, Sajenek, Staw Sajenek.

  • Comments Off